VM-blog

Wie aan Los Angeles denkt, denkt als snel aan Hollywood. En dus aan de filmindustrie. Hoe toepasselijk daarom dat de eerste brancheorganisatie die we bezochten hiermee van doen heeft. De Independent Film and Television Alliance (IFTA), organisatie van onafhankelijke filmdistributeurs. Een interessante organisatie, omdat ‘slechts’ 40% van de leden afkomstig is uit Los Angeles. De overige leden komen uit 21 andere landen, vooral Europese en Oost-Aziatische. De organisatiegraad in Los Angeles is zo’n 90%, in de andere landen een stuk lager. Daar heeft IFTA namelijk te maken met concurrentie van andere brancheorganisaties, in LA niet.
De kernactiviteit en belangrijkste bron van inkomsten van IFTA is de jaarlijkse American Film Market. Dit is een marktplaats voor Amerikaanse filmindustrie, waar deals worden gesloten tussen producenten, distributeurs en banken. Vergelijkbaar met het filmfestival in Cannes. Daarnaast verleent IFTA haar leden veel diensten, zoals juridisch advies, arbitrage en standaard contracten. De laatste jaren gaat de aandacht ook steeds meer uit naar lobby, met name voor wetgeving om piraterij tegen te gaan.
De belangrijkste uitdagingen voor IFTA zijn het integreren van activiteiten voor lokale en internationale leden, aanpassen van het contributiestelsel (nu betalen alle leden $ 6.000 per jaar, plus een eenmalige entree fee van $ 10.000) en jonge leden in het bestuur krijgen. En niet in de laatste plaats het vinden van nieuwe inkomstenbronnen voor de leden, nu de inkomsten uit DVD-verkoop ernstig worden bedreigd door verspreiding via internet.
De tweede organisatie die we bezochten was de Printing Industries Association, Inc. of Southern California (PIASC). Een bijna 100 jaar oude, grote brancheorganisatie die zeer sterk georiënteerd is op dienstverlening. En daar ook het grootste deel van haar inkomsten uithaalt. De dienstverlening gaat zo ver dat de brancheorganisatie een eigen verzekeringsmaatschappij en zelfs een eigen bank beheert, voor de werknemers van de leden.
Maar het activiteitenpakket was nog niet eens wat het bezoek aan de PIASC zo opmerkelijk maakte. En ook niet de manier waarop het kantoor was ingericht, al zou dat vermoedelijk niet eens aan de Europese richtlijnen voor de bio-industrie voldoen. Nee, echt intimiderend was het feit dat het voltallige management van de vereniging gedurende de hele presentatie van de President als wassen beelden langs de muur van de vergaderzaal stond. Anderhalf uur lang, zonder ook maar iets te (mogen) zeggen. Een weergave van de presentatie staat binnenkort op http://www.youtube.com/piasocal