VM-blog

Jason Rayan Dorsey is een fantastische spreker die je enorm enthousiast kan maken!

Definuitie Generatie Y: geboren tussen 1977 en 1995
1. Geboren rond dezelfde tijd
2. Opgevoed op dezelfde plaats
3. Andere kijk op technologie: het moet het gewoon doen
4. Economie: hoog werkeloosheid percentage maar generatie Y verandert gedachten over werken en geld niet.
5. Opleiding: heel veel hoger opgeleiden

Communicatie generatie Y
Generatie Y wil niet gebeld worden maar wil op de hoogte gehouden worden door een smsje. YouTube wordt gebruikt om dingen te leren. Video’s hoeven niet perfect te zijn als deze maar ‘echt’zijn. De andere manier om met hen te communiceren is via social media of email. Let erop dat deze generatie met name de onderwerpregel leest, zorg ervoor dat deze attractief is zodat de mail gelezen gaat worden.

Omgaan met generatie Y
Geef medewerkers van generatie Y templates met voorbeeld hoe je bijvoorbeeld een email opstelt. Wil je dat deze medewerkers op hun eerste dag professioneel gekleed komen? Vertel of nog beter laat zien wat je hieronder verstaat. Zo ontstaan er geen misverstanden kun je generatie Y afrekenen op het resultaat.

Belangrijk is om te weten dat deze generatie aan resultaat wil kunnen werken. Geef ze vrijheid om een taak zelf invulling te geven zodat ze kunnen laten zien wat ze kunnen. Motiveer ze door extra vrije tijd te geven in plaats van geld. Want voor deze generatie is tijd heel belangrijk.

Belangrijkste dag voor deze generatie
Hun geboortedag! Vergeet deze dag niet en stuur een smsje aan niet-leden, met de melding dat ze nog geen lid zijn maar dat wellicht dit jaar wel willen gaan worden…..

Niets is wat het lijkt, zo leerde ook de tweede congresdag. Op de ‘six ways to boost your leadership IQ’-sessie gebruikte ik niet mijn IQ maar één van de ‘fifty ways to leave your lover’-methodes om reeds na enkele pijnlijke minuten onopgemerkt weg te glippen. Geleid door de uit de aangrenzende zaal opstijgende lachsalvo’s, ontdekte ik Juliet Fun(t) in een onnavolgbare ‘Overcommitted, overwhelmed, and over it’-stand up. Ik onthoud van haar performance dat je moet leren werkloos toekijken wanneer en hoe iemand een job verknalt, onder het geruststellende motto ‘nobody died’. Verder raadde Juliet aan om actief op zoek te gaan naar blanco’s in de agenda, wat ik meteen in praktijk omzette bij de general session. Toen on stage werd voorgehouden dat het accent van een Engelssprekende Hollander opwindend zou zijn, vreesde ik even dat ik stervende was, maar ik herpakte mij snel en ging mij moreel voorbereiden op de Amerikaanse interpretatie van een ‘kaas-en-wijn-avond’. Wat een geweldig event! Zelfs toen ze de tent letterlijk gingen opbreken, hadden we nog steeds niet door op de verkeerde VIP-party te zijn terechtgekomen. De party waar we wél heen moesten, bleek gastronomisch een mindere voltreffer. Ach wat, nobody died, en al helemaal niet op de aansluitende afterparty.

Isabelle Larmuseau

Het is volle maan, dus neem ik de gelegenheid te baat om een kritisch gedachte over het ASAE congres in het volle maanlicht te plaatsen.

Wat is het geval? Ik merk tijdens sessies vaak dat weinig aanwezigen op de hoogte zijn  van relevante bronnen, zoals de 7 Measures of Success, (waarover ik enkele jaren geleden al veel schreef op mijn blog) of een artikel in het julinummer van Associations Now, geschreven door degene, wiens presentatie men nu komt bijwonen. Parels voor de zwijnen dus?

Nee, dat niet. Ik zie zo’n congres als een vorm van ontwikkelingswerk voor de brede massa van mensen die met hart en ziel en vaak met niet veel kennis of andere bagage, werken voor hun club: soms als bestuurslid, vaker als directeur of senior staflid. En vaak bij kleine verenigingen, met de spreekwoordelijke anderhalve man en een paardenkop als personeel.

Dat betekent dat menig presentator van het onderwerp dat zij/hij aanbiedt, meer weet dan het overgrote deel van haar publiek, maar dat zij daarmee nog geen deskundige is. Zeker niet in de ogen van mensen die veel van het betreffende onderwerp afweten. M.a.w. en kort door de bocht: menig presentator is een eenoog voor een publiek van blinden.

Bij een congres al dit kan het denk ik moeilijk anders, er is nog zoveel ontwikkelingswerk te doen! Dus, als je als deelnemer aan dit congres denkt zelf deskundig te zijn op een bepaald terrein, dan doe je er goed aan om op dit congres heel selectief je sessies te kiezen of niet te komen en deel te nemen aan een congres van vakgenoten. En dan ben je misschien wel een heel erg kleintje tussen de grote tweeogig zienden! Het is allemaal een kwestie van perspectief.

Theo Jonkergouw, 23 augustus 2010, Los Angeles.